نیوتن
در حیرتم كه وجود ناچیز خودم را در مقابل عظمت آفریدگان و این دنیای بزرگی كه در آن زندگی می كنم، به چه تشبیه كنم.

من نمی دانم كه جهان مرا چه می داند؟ اما من خود را مانند كودكی می بینم كه در كنار ساحل سرگرم بازی است و گاه و بیگاه با یافتن سنگ ریزه ها و یا گوش ماهیهای زیباتر و صافتر از حد معمول، خوشحال می شود؛ حال آنكه اقیانوس بزرگ حقیقت همچنان كشف نشده پیش رویم گسترده است.